محمد الريشهري
515
علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى )
شب بى ايمان مى گردد ؛ جز آنكه خداوند او را با دانش زنده كرده است . 1421 : امام على عليه السلام : دانشمند زنده اى ميان مردگان است . 1422 : امام على عليه السلام : دانشمندان تا شب و روز برپاست ، ماندگاراند . 1423 : امام على عليه السلام : كسى كه دانشى را زنده كرد ، نمى ميرد . 1424 : امام على عليه السلام : كسى كه حكمتى را نشر داد ، با آن ياد مىشود 1425 : امام على عليه السلام : دانشمند زنده است ؛ اگر چه مرده باشد . نادان مرده است ؛ اگر چه زنده باشد . 1426 : امام على عليه السلام - در اشعار منسوب به ايشان - : براى دانش به پاخيز و به جاى آن چيز ديگرى را مجوى * كه مردم مرده و اهل دانش زنده اند ر . ك : ص 45 « حقيقت زندگانى » . ى : مرگشان ، شكافى در دين است 1427 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرگ دانشمند ، شكافى در اسلام است كه آمد و رفت شب و روز آن را پر نسازد . 1428 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرگ دانشمند ، مصيبتى جبران ناپذير است و شكافى پرنشدنى و آن ستاره اى است كه ناپديد مى گردد و مرگ قبيله اى از مرگ دانشمندى آسانتر است . 1429 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند دانشمندى را قبض روح نمى كند ، مگر آنكه شكافى در اسلام پديد مى آيد كه تا روز قيامت پر نگردد . 1430 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند دانش را با جدا كردن از بندگان نمى گيرد ؛ بلكه دانش را با قبض روح دانشمندان مى گيرد ، تا آنجا كه دانشمندى باقى نمى گذارد و مردم ، نادانان را به عنوان سرور خود بر مى گزينند و از آنان مى پرسند ، پس نادانسته فتوا مى دهند و گمراه مى شوند و گمراه مى كنند .